Ik zou zo graag meer willen doen

door A.D., 2 februari 2012

Hieronder mijn ervaringen en verzoek betreffende psychiatrie.

Mijn ervaringen zijn begonnen bij mijn moeder toen ik 6 jaar oud was. Daarna had ze regelmatig psychoses en is dus vaak opgenomen. Ik heb al heel snel gezien dat medicijnen het niet genezen en erger maken.

 

 

Een van mijn zusjes heeft in 1982 zelfdoding gedaan na opname en begeleiding van psychiatrische experts. Mijn jongste zusje is vanaf 1991 regelmatig onder behandeling van psychiater en ook bij haar zie ik de geestelijke aftakeling.

Steeds weer opnames na psychoses. Op de een of andere manier heb ik het gevoel dat al deze situaties mij tot hier gebracht hebben om daar nu iets mee te doen, al is het mij niet duidelijk hoe en wat. Ik heb het boekje Handvat voor herstel gelezen en wil kijken in hoeverre mij dat meer inzicht kan geven om op een goede manier met mijn zusje om te gaan. Ze heeft zich helemaal afgesloten na een tegenslag en is weer opgenomen met een psychose. Zit nu in de isolatie en dat idee maakt me zo verdrietig.

Als ik zo de verhalen van Harry Beckers lees voel ik resonantie, alsof ik altijd geweten heb dat het zo kan. Helaas heb ik het niet kunnen veranderen bij mijn moeder en zusjes. Dan denk ik, zou het (zeker in deze tijd, waarin steeds meer mensen in geestelijke problemen komen) een goed idee zijn om i.p.v. professionals, naaste familie en/of vrienden bekend te maken met de werkwijze en denkwijze van Harry Beckers? Of zie ik het dan te simpel?

Als ik voor mijzelf spreek, ik heb het gevoel (zowel bij mijn moeder als bij mijn zusjes) dat ik steeds de clou mis en dat ze onbereikbaar zijn voor mij. Ik zou zo graag willen weten hoe en wat ik zou kunnen doen om ze te begeleiden.

Op dit moment zit mijn jongste zusje in de isolatiecel vanwege die psychose. Als ik dan de verhalen die ik heb gehoord van moeder en zussen en gelezen heb in ogenschouw neem lopen de rillingen over mijn lijf. Ik zou zo graag meer willen doen dan er aan denken en proberen er niet met mijn gedachten mee bezig te zijn. Er zullen vast meer mensen willen weten hoe ze (liefst voordat men in een psychose zit) deze mensen bij te kunnen staan.

Dank voor jullie aandacht en vooral dank dat dit op deze manier zoveel beter bespreekbaar wordt.

Lieve groet, A